Jak wybieramy MVP i drużynę kolejki

Dane

Zapis każdego meczu wymiana po wymianie: zagrywka, przyjęcie, rozegranie, atak, blok i obrona; jakość każdego kontaktu z piłką (perfekcyjny, dobry, słaby, błąd lub punkt) oraz to, kto go wykonał.

Wymiany, których zapis nie zgadza się z oficjalnym wynikiem, odpadają. Ligi bez zapisu kontaktów z piłką nie mają MVP kolejki.

1. Wartość każdego kontaktu z piłką

Z wszystkich wymian rozegranych w sezonie w danej lidze mierzymy, jak często drużyna wygrywa wymianę po każdym rodzaju kontaktu. Po perfekcyjnym przyjęciu, na przykład, drużyna wygrywa 68% wymian; po słabym, 45%.

Kontakt czytamy razem z poprzednim kontaktem tej samej drużyny: dobre rozegranie po słabym przyjęciu to inna sytuacja niż rozegranie po perfekcyjnym. Sytuacje z małą liczbą przykładów przybliżamy do ogólnego odsetka średnią bayesowską (20 kontaktów).

Kontakt wart jest tyle, o ile zmienił szansę jego drużyny na wygranie wymiany. Punkt podnosi ją do 1, błąd obniża do 0.

Wartość = P(po kontakcie) − P(przed kontaktem)

2. Wspólna praca

Rozegranie: to, że piłkę w ogóle dało się rozegrać, jest zasługą przyjęcia lub obrony. Rozgrywającego mierzymy względem zwykłego rozegrania w tej samej sytuacji.

Punkty blokiem: punkt powstaje wspólnie, gdy atakujący uderza w blok, a blokujący go zatrzymuje. Wynik, który tworzą dwaj zawodnicy, dzielimy po równo, według wartości Shapleya: blokujący dostaje połowę punktu na plus, atakujący połowę na minus.

3. Poziom zmiennika

Zawodnika mierzymy nie względem średniej ligi, ale względem tego, co na tej samej pozycji zrobiłaby najsłabsza piąta część ligi (wśród zawodników z co najmniej 10 kontaktami danego elementu w sezonie).

Dzięki temu zawodnik, który bierze na siebie dużo piłek przy przeciętnej skuteczności, też tworzy wartość: gdyby drużyna oddała te piłki słabszemu graczowi, wygrałaby mniej.

Wkład = Σ (wartość kontaktu − poziom zmiennika)

4. Waga meczu

Siłę drużyn opisuje ranking Elo liczony ze wszystkich wyników ligi (K = 20; na początku nowego sezonu jedna trzecia rankingu wraca do średniej).

Waga meczu to średnia harmoniczna siły obu drużyn: starcie dwóch mocnych zespołów liczy się najbardziej, a mecz jednostronny mniej niż wyrównany. Wpływ jest umiarkowany (pierwiastek; mniej więcej od 0,8 do 1,2) i dotyczy całego wkładu zawodnika w tym meczu.

Waga = √( H(siła₁, siła₂) ÷ średnia ligi )

5. Wybór

MVP kolejki: spośród zawodników, którzy wygrali swój mecz i rozegrali w kolejce co najmniej 3 sety i 20 dotknięć, ten z największym wkładem na set. Wkład dzielony jest przez rozegrane sety: zawodnik drużyny, która wygrała 3:0, nie zostaje w tyle za tym, kto grał długi mecz. Drużyna kolejki korzysta z tej samej miary.

Drużyna kolejki: każda pozycja rywalizuje sama ze sobą (rozgrywający, atakujący, dwóch przyjmujących, dwóch środkowych, libero); zawodnicy zwycięskich drużyn są na pierwszym miejscu. Pozycję zawodnika bierzemy z oficjalnego składu jego klubu.

Ranking = Wkład ÷ rozegrane sety

Czego celowo nie robimy

Żadnej dodatkowej wagi dla decydujących momentów: wartość zawodnika to suma jego pracy w każdej chwili meczu. O tych, którzy błyszczą w końcówkach, piszemy w historiach kolejki.

Żadnej osobnej korekty za rywala: wartości kontaktów liczymy z sytuacji w wymianie, więc siła rywala jest już w nich zawarta; przy pełnym sezonie danych osobna korekta niczego nie dodała do pomiaru.

Żadnych ręcznie ustawionych wag: nie ustalamy wartości żadnej akcji; wartości pochodzą z danych każdej ligi i są liczone na nowo co tydzień.